Berichten van het Moederfront: Nieuwsbrieven
Posts tonen met het label Nieuwsbrieven. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Nieuwsbrieven. Alle posts tonen

10-10-2008

Ouderparticipatie

Ik vind de nieuwsbrieven van school altijd weer gezellig om te lezen en aan het eind van de maand, en voor vakanties, worden ze gul uitgedeeld.

Vandaag opende de brief met de alarmerend, vetgedrukte mededeling dat dinsdag vijfentwintig november alle leerlingen onverwachts vrij zijn. Keurig volgens het slecht-nieuws-protocol: 'Deel éérst de klap uit'.

Opnieuw conform slecht-nieuws-protocol, gaat de brief verder met stap twee: 'Help met verwerken'. In dit geval door middel van een excuus voor eventuele overlast en het uitspreken van begrip en oprechte deelneming: 'Wij begrijpen dat deze extra vrije dag lastig kan zijn voor sommige ouders i.v.m. opvang.
Alleen bij de laatste stap 'Help bij het zoeken naar oplossingen' zwijgt de nieuwsbrief in alle talen.

Het slechte nieuws eenmaal uit de weg, gaat de brief over tot mondainere zaken! Zoals een gepland bliotheekbezoek in oktober waar 'Ouders van harte welkom zijn.'

Ook wordt melding gemaakt van Leuk Veldwerk aan de hand van diverse kinderimpressies: 'Eerst ging juf uitleggen en toen kwamen de moeders, opa/oma en vader binnen.'

Vervolgens memoreert de brief een bezoek aan het Duitse plaatsje Xanten: 'Deze dag kon doorgaan dankzij de ouders die mee zijn geweest als chauffeur.'
Nu stopt de brief even met haar verslag om stil te staan bij 'hen die hebben geholpen', en deze bij naam te noemen.

Tot besluit volgen nog wat mededelingen over een jaarverslag en de wens dat iedereen maar een hele fijne herfstvakantie mag hebben.

Het mag duidelijk zijn: de ouderparticipatiebereidheid is groot bij ons op school, en ik spreek nu niet voor mezelf.

Er is slechts één kleine dissonant, geschreven door een anonieme kinderhand: 'Dinsdag gingen we naar de schouwburg. Het was heel leuk. Mijn moeder was er niet.'

11-04-2007

Nieuwsbrieven

Soms, als ik er niet om hoef te huilen, moet ik wel lachen om nieuwsbrieven. Zo meldde de laatste nieuwsbrief over de komst van een bibliotheekmedewerkster op school van 13 tot 13.15. Zij gaat dan een verhaal vertellen of zo. Ouders worden daarbij nadrukkelijk uitgenodigd.

Menig moeder, al dan niet met baan, zal zich door dit soort activiteiten voor onverwachte (logistieke) problemen gesteld zien. Maar denk niet dat je zomaar kunt wegblijven! Want, zo meldt de nieuwsbrief: "Wij zouden het erg leuk vinden als u daarbij aanwezig zou zijn." En voor het geval je zo'n moeder bent die dat niet kan schelen, worden de duimschroeven nog iets strakker gezet met de volgende woorden: "Uw kind zal het ook heel fijn vinden." Aargh! Recht in het kwetsbare moederhart.

Nu je als moeder hebt begrepen hoe de zaken liggen, kabbelt de brief vriendelijk verder over de inhoud van het project.

Maar net als je denkt dat het allemaal nog wel meevalt, en je afwezigheid heus niet zal opvallen, eindigt de brief onverwacht ferm met de woorden: "Wij hopen u allemaal te zien op maandag 16 april om 13.00."

Hoewel ik zelf fulltime thuisblijfmoeder ben, voel ik mee met mijn collega-moeders die baan en kind combineren. Met man en macht proberen overheid en traditionele feministes vrouwen de arbeidsmarkt op te jagen door ze kinderopvang door de strot te duwen. Momenteel wordt zelfs groot geschut ingezet om de zgn. moederschapsideologie, oftewel de moederlijke overtuiging dat niemand zo goed voor je kind kan zorgen als jij, onderuit te halen met de kwalijke campagne 'Kinderopvang, dat gun je ieder kind.'

Maar hoe zit het met het onderwijssysteem als belemmering voor een baan?

Misschien moet ik daar eens een nieuwsbrief over schrijven.